3 Nisan 2016

Sanatçı ana kızı )))

Şerife'nin sınıf için poster yaptım, sınıfın kapıda )))


 Şerife de şiir yazdı, o da sınıfın duvarda )))


Mutlu haftasonu

Dün hep beraber, pikniği gittik, tavuk, sebze pişirdik. Göl kenarında gezdik. Kaplumbağa gördüm, çocuk gibi mutlu oldum )))

Annem yanında yeninde çocuk kendimi hissediyorum. Çok güzel bir şey. Eski zamanlar, eski düşünceler... Annem sulu boya kağıt getirdi, kalemler, bebekler, elbiseler, sürpriz yumurtalar, çikolatalar. Çocuklara mutlu eden şeyler, beni de kızlarla mutlu etti )))



 Barbiemiz için elbise dikti ))) Bir hafta sonra gidiyor ama, yeninde yetişkin olmak zorundayım. Sorumlu üç çocuk annesi.



Yarın sabah kızlar okula giderken biraz çalışmak niyetim var. Bir Rusya'daki ilçesi ile röportaj için sorular hazırlamam lazım, bir sohbet dinlesem inşAllah. Planlarım kolay değişiyor ama, çocukla hayat öyle )))

Hayatımızda değişişiklik olur en yakın zamanda, evimiz, şehrimiz değiştirmek planımız var. Evim çok seviyorum, ondan biraz huzursuzum. Bu dünya zaten yalan ama, degil mi? Bugün varız yarın yokuz...

30 Mart 2016

Yenide merhaba

İki seneden fazla geçti. Bloguma dönmek istiyorum. Takipçi hiç kaldı mı bilmiyorum. Kızlarım büyüyorlar. Ayşenur 8, Şerife 6.5, Fatma 3 yaşında oldular. Okul, park, ödev, bisiklet, bugünki hayatımız öyle)))

Bazen http://islam.ru/ site için makale yazıyorum, Rusyadaki müslümanlar ile röportajlar yapiyorum. Bu fotograftaki Sibirya'daki müslümanlar. Miass şehirden. O kadar seviyorum ki bu işi. O kadar mutlu oluyuorum bu insanlar ile konuşmak. Tabii ki internette konuşmak zor, ama karşılık varsa, güzel makale oluyor. Bu konu ilgili daha yazalım inşAllah.


Annem memleketten geldi. Evimizde duvarlar boyadık. İlk defa bu iş yaptım, ama başardık ))) Şimdi usta oldum sayılır, tavsiye edebilirim. Annem gidiyor birazdan. Çok zor, ağlıyoruz. Ne yapabilirim hiç fikrim yok...

6 Mart 2014

seasons of my life

Hayatimda birkaç vazgeçilmez şeyler var. Bu dergi 2003 ten sürekli okundum.Türkiye gelince çok özledim, ama artık internette buldum. Siz de bakabilirsiniz. Seasons of life. Onlarla çalışmak istedim, Moskova'ya taşınmak istedim, ama kısmet olmadı. Müslüman oldum, sonra eşim ile tanıştım, Türkiye' ye geldim, anne oldum... İşte, karierım bitti, hayat değişmiş, bu hayata görüş değişmiş, ama bazen şeyler kalmiş. Bu dergi mesela )))


Bu sadece dergi değil, tasarım okullar çocuklar ve buyükler için, değişik art projektler. Burda fotograflar var

26 Şubat 2014

Allah'ın tasarımı

Gece Medine çizmek çalışyorum. Gece olmiyor ama, görmiyorum.
Göz görüyor, beiyn almiyor ))) Çok acayıp birşey. Beyaz fenerler nasıl ışılı yapmak? Butün renkler daha koyü yaptırmak lazım?  Bilmeyen insan iyi yapamiyor işte... Ama bu ışık, hava, gökyüzü rengi oyun ne kadar güzel, değil mi, subhanAllah... Allah'ın mühteşem tasarımı dokunmak ne buyük bir keyfi!

Sabah felsefe )))

Sabah sabah eşima işe gönderdim, çocuklar daha uyanmadı, birkaç dakika  kahve fincan ile hayat keyfi çıkarıyorum ))) Orencilik hatırladım. St Petersburg'da okudum. Mühteşem, ama çok soğuk bir şehir. Özledim.

 Biliyorsunuz, en eğtimli, kültürlü insanlar orda tanıştım. Bizim grupta bir kız varmiş. O kadar sade görünüm, göze çarpmayan. Bir gün biz ders bekledik, konuştuk. Ben bir çok onemli şey anadım. Özgüven kişi için onemli tabii ki, ama her zaman senden daha akıllı, daha kültürlü, daha eğtimli insan var. İnsan ne kadar yüksek düzeylı, o kadar basit, o kadar net ve pozitif. Kibir bu cahillik ve aşağılık kompleksi işareti. Bundan eminim.

Ama din başka bir şey. Din bu yaşam ilkeleri. Burda çok buyük bir fark var.Prensiplı ve boş havalı. İlkeli insan saygı değer. Bizim yolumuz islam, bizim aile ve hayat prensip öyle. Sevmek Allah için, nefret etmek Allah için. Kafirun süresi var. ''Kuran forever'' ne dieyelim )))


Rahman ve Rahim Olan Allah'ın Adı ile.
De ki: Ey kâfirler, Sizin taptıklarınıza ben tapmam. Siz de benim taptığıma tapıcılar değilsiniz. Ben asla sizin taptıklarınıza tapacak değilim. Siz de benim taptığıma tapacak değilsiniz. Sizin dininiz size, benim dinim banadır.


Demokrati diyorsunuz, özgürlük diyorsunuz? İşte özgürlük budur. Ateizm ve anarşı değil.

Küçük uyandı, felsefe bitti )))

Birtane daha kız St Petersburg'da var, onun blogu seviyorum, ilginç ve pozitif insan. O sürekli pazar kahvaltı blogger toplantısı yapiyor. Butün kızlar yetenekli, çok yönlü insanlar. İlham veren insanlar. Sasha

Hop, kaçtım )))


24 Şubat 2014

Şansımıza bak )))

Kuzuma benim Ayşe 6 yaşında genç bir kız oldu. Kızlarıma dün gece saat bir kadar sürpriz yaptım, kağıt bebekler elbesiler ile çizdım. Okuldan önce beraber pasta yaptık, şimdi baba ile ve babaanne ile yedik )))



Annebabamiz Kayseriden ziyarete geldi. Yaprak sarması, küçücuk mantı ve sulu köfte getirmiş, hem de ne kadar çoook )))  Bozluğmuz doldurdu. Kızlara bir süre elbiseler, amcadan  kocamaaan bir hediye kuruyemiş tepsi, kuzenden Elaziğ'den tatlısı. Allah razı olsun onlara. Benim de babalar çok hediyeler aldılar, valizler hazır zaten )))  Şansımıza bak )))

Biliyosunuz, bazen o kadar sıkılyorum ki, o kadar memleketimi özleyorum, geçmişi, çocuklukları. Ama o zamanlar geçtı, eve de gelerimse eski evime bulamam ki... Özleyorum, nostalji yapiyorum, ama sonra düşünyorum ki: şanzıma bak, kısmetı bil, Nadenka, Latifecik yanı )))  Allah çok şükür. Ayşenurin doğum günu kartı bu )))

15 Şubat 2014

Yeni el işlerimiz

Assalamu alekum!
Dün namazdan sonra pencereye baktım. SubhanAllah, bu güzeliği bakarmısınız!!!


Kızlarla mutfak yaptık Barbie bebekler için. Bereber yapmaya başladık, ben kalkarken sabah namazdan sonra bitirdim. Kızlara sürpriz oldu. )))


Birkaçtane kefeslı kuşlar yaptık, fikir internetten. Birtane Ayşe okula getirdi, otekisi bilmem artık nerde, iyi ki fotograf çektım ))) Çekince pencereden kefesimiz düştü, uçtu. Ayşe almaya gitti, asansöra bindi, bizim katla düğme bastı, kapı kapanmiş, işik sönmüş. Ayşe çok korkmuş, ilk defa tek başına dişara gitmek istedi, daha erken demek ki ))) 


Ve böyle pomponlarla çocuk odası süsledik. Çubuklar parkta tapladık, beya akrilik boya ile boyadık, popmonlar yapıştırdık. Işıkler de öyle yaptık. Çok kolay. Ama tatlı oldu, size de fikir olsun.

 

4 Şubat 2014

Tırtıl köyü

Ne güzel güneşli gün bugün! Baba işe gitti, onun ile AVM gitmek istedik, gezmek biraz, ama o izin vermedi. Biz parka, sonra kırtasiye gittik, eve gelirken tırtıl köy yaptık. İkitane köy, birtane Ayşenin, otekisi Şerifenin. Sonra Fatma uyandı, işimiz bozdu )))




T