26 Ağustos 2013

Boş laf

Yoruldum. Kızların hastalık bitmiyor. Evde o kadar şuruplar var ki,eczane açabilirim. Artık ben de eczacı gibi ilaç uzmanı oldum )))

 Ayşenur yeninde ana sınıfa yazdırdık. Ben çok rahatladım. 5.5 yaşta okula göndermek hiç istemedim. Rapor acilde aldık.''Tuvalet eğimi yoktur'' yazıyor. Saçma. Artık iptal etmişler, Allah çok şükür. Ama okul başlar, hastalık da yeninde başlar... Geçen sene sınıftaki annelere çok kızdım ben. Çocuk öksürüyor, burnu akıyor, o da okulda ona bırakıyor. Çalışmıyor ki, ev hanımı! Bir gün sonra bütün sınıf sümüklü. Amaaan, bitmez bu laf... Boş ver.

Sabah kısmet oldu, biraz zaman varmış, kızlarıma minik oyuncaklar diktim. Sevindiler ))


 Kendimi de anahtarlık yaptım. 


Eşimin annesi otantik bir oyuncak beşik verdi, biz boyadık, süsledik, nevresim diktik )))


3 yorum:

  1. Geçmiş olsun Allah şifa versin çocuklar olunca sadece eczaci olmakta bitmes , bir anne hem doktor hem oğretmen , eczaci, aşçi, temizlikçi,ve neler neler oluyor ))))Ben daha boyle durumlarla karşilaşmadım ama seni çok iyi anlıyorum tabiki annelere daha dikatli olmak gerek çocuk çocuktur .dikişler çok güzeller ama şu anahtarlığı çok beyendim

    YanıtlaSil
  2. Evet, çocuklara büyütmek zor ama keyfili ve sevablı bir iş ))) Anahtarlığı dikmek kolay hem çabuk. Elimde yaptım, makine kullanmadım.

    YanıtlaSil
  3. Ama gerçekten çok hoş olmuş ,ben dikişlerde hiç anlamam ((( ,kendime dikiş makine aldım ama hiç beceremedim malesef((((

    YanıtlaSil